Wesele
Stanisław Wyspiański
„Wesele” (Stanisław Wyspiański)
Wesele uważane jest za największe dzieło Stanisława Wyspiańskiego. Jest do dramat napisany w trzech aktach. Dramat, który ma uświadamiać tragiczną sytuację narodu, który nie potrafił zebrać się do walki o wolność. Data powstania Wesela nie jest dokładnie znana, wiadomo natomiast, że pierwszy raz wystawione zostało w Teatrze Krakowskim 16 marca 1901 roku. Inspiracją do powstania tego utworu było wesele przyjaciela Wyspiańskiego Lucjana Rydla z chłopką Jadwigą Mikołajczykówną.
Jeśli ktoś myśli, że wesele to wspaniałe wydarzenie, a lektura Wyspiańskiego będzie lekka i przyjemna to może być w błędzie. W książce Wyspiańskiego nie ma zbyt wiele ze ślubów, jakie znajdzie. Brak białej sukni i zabawy do rana, brak kamer i nawet fotografia ślubna szczecin się nie przyda. Wesele to lektura, która wprawdzie opowiada o ślubie i weselnym przyjęciu, ale jest to jedynie przykrywką dla prawdy, która kryje się głębiej, a prawdą tą jest, jak wcześniej wspomniane było słabość Polaków i brak zdolności do walki o niepodległość. Wesele to utwór, który jest próbą krytycznej oceny współczesności, mitów narodowych oraz słabości i beznadziejności ówczesnych ludzi i ówczesnego życia.
Opracowanie i streszczenie lektury oczywiście wkrótce pojawi się na portalu tymczasem mała wzmianka na ten temat. Wesele to dramat, który składa się z trzech aktów. Akt pierwszy to akt realistyczny, drugi zaś akt to symboliczno-wizyjny. W akcie trzecim obie te konwencje się przenikają. Jeśli chodzi o budowę dramatu to jest ona szopkowa, tzn. że na scenie pojawia się kilku bohaterów, którzy wypowiadają swoje role, po czym znikają ze sceny. Wesele można uznać za kontynuację dramatów romantycznych, choć jako typowy dramat romantyczny nie można go uznać. W dramacie pojawiają się zarówno postacie autentyczne, jak i symboliczne, ale o tym innym razem.