Tadeusz Różewicz
Tadeusz Różewicz urodził się w Radomsku, 9 października 1923 roku. Jest wybitnym polskim poetą, dramaturgiem i prozaikiem. Jego młodszy brat Stanisław jest znanym reżyserem. Różewicz jest przedstawicielem tak zwanego pokolenia Kolumbów, ludzi którzy w czasie wybuchu wojny mieli około 20 lat. Większość z nich zginęła, u tych którym udało się przeżyć, wojna wywołała ogromny wpływ na ich twórczość.
Różewicz w 1942r zaciągnął się do Armii Krajowej, gdzie w latach 1943-1944 walczył czynnie z okupantem w oddziałach leśnych. Wtedy też pisał wiersze i zajmował się dziennikarstwem. W 1944 roku powstały "Echa Leśne", które są pierwszym poważnym dziełem Różewicza i można je uznać za jego debiut literacki. Z oddziałów AK został usunięty dyscyplinarnie, jednak po wojnie został odznaczony "Medalem Wojska Polskiego" i londyńskim "Krzyżem Armii Krajowej". Po wojnie Różewicz zdał maturę i zamieszkał w Krakowie. Studiował historię sztuki na UJ, jednak jej nie skończył. W końcu lat sześćdziesiątych przeniósł się do Wrocławia gdzie mieszka do dziś.
Za oficjalny debiut literacki uznawany jest wydany w 1947 roku zbiór wierszy "Niepokój". Jego twórczość uznana została za nowatorską. Jest autorem wielu wierszy i poematów, prozy, utworów dramatycznych i scenariuszy filmowych. Za swoje osiągnięcia otrzymał w 2000 roku nagrodę NIKE i tytuł doktora honoris causa uniwersytetów w Krakowie, Warszawie i Katowicach.