Juliusz Słowacki
Urodził się w Krzemieńcu we wrześniu 1808 roku, zmarł 40 lat później.
Był obok Adama Mickiewicza największym twórcą polskiego romantyzmu.
W latach 1825-1828 studiował prawo na uniwersytecie w Wilnie. W roku 1829 wyjechał do Warszawy i został aplikantem w Komisji Rządowej Przychodów i Skarbu. W roku 1831 wyjechał do Paryża i Londynu jako kurier dyplomatyczny Rządu Narodowego. Później odbywał wiele podróży po Włoszech, Egipcie, Grecji i Krajach Bliskiego Wschodu. W 1838 roku powrócił do Paryża. W roku 1848 podczas pobytu w Poznaniu uczestniczył w wydarzeniach Powstania Wielkopolskiego.
Do najsłynniejszych wierszy Słowackiego zaliczyć można:
- Hymn (Smutno mi, Boże)
- Testament mój
- Grób Agamemnona
Do najbardziej znanych dramatów Słowackiego należą:
- Kordian (1834)
- Horsztyński (1835)
- Balladyna (1839)
- Mazepa i Lilla Weneda (1840)
- Ksiądz Marek (1843)
- Sen srebrny Salomei (1844)