Kordian Streszczenie
Juliusz Słowacki — Kordian
I PRZYGOTOWANIE
Akcja toczy się w Karpatach, w grocie czarnoksiężnika Twardowskiego. Rzecz dzieje się w noc sylwestrową z 31 grudnia 1799 na 1 stycznia 1800 roku.
Szatan oznajmia, że pewien naród stanie do walki, a Mefistofeles proponuje stworzenie wodzów, którzy naród powstańczy mają wesprzeć.
Po czarodziejskich zabiegach powstają kolejno: Chłopicki, Czartoryski, Skrzynecki, Niemcewicz, Lelewel, Krukowiecki, Oficerowie i Posłowie na Sejm.
II PROLOG
Trzy Osoby przedstawiają możliwe sposoby rozwiązania problemów kraju, wyrażają także swe opinie na temat poezji i jej roli.
Osobę Pierwszą utożsamia się z Adamem Mickiewiczem, czyli poety- wieszcza.
Jest ona zdania, że należy spokojnie i biernie czekać na wyzwolenie, które z pewnością nadejdzie.
Druga osoba przeciwstawia się poglądom pierwszej i głosi, że należy podjąć zbrojną walkę o niepodległość.
Trzecią osobę identyfikuje się z samym Słowackim. Nie zgadza się z pozycją dwóch poprzednich osób i uważa, że zadaniem poezji jest przypominanie ludowi o dawnej świetności i krzeszenie w ten sposób nadziei i wiary.
AKT I
Scena 1
15-letni Kordian wspomina samobójczą śmierć swego przyjaciela i rozmyśla nad (bez)sensem życia. Depresyjne myśli przerywa sługa Grzegorz, który opowiada chłopcu o odwadze i waleczności polskich żołnierzy walczących u boku Napoleona.
Scena 2
Lura, ukochana Kordiana nie rozumie go, a on nie znajduje ukojenia nawet w miłości.
Scena 3
Laura czyta wiersze Kordiana, który popełnia samobójstwo.
AKT II Rok 1828. Wędrowiec.
Akcja toczy się w Londynie, w James Park, gdzie Kordian wspomina nieudaną próbę samobójczą i prowadzi rozmowę z Dozorcą.
Dozorca uświadamia bohaterowi, że światem rządzą pieniądze i ,że tylko one mogą zapewnić godność.
Następnie Kordian przenosi się na skały Dover, gdzie czyta szekspirowskiego ,,Króla Leara’’.
Niestety nie odnajduje w pięknym dziele odpowiedzi na nurtujące go pytania.
We Włoszech Kordian ulega fascynacji piękną Wiolettą, która okazuje się niegodna jego uczuć, gdyż na wieść o utracie przez bohatera całego majątku, zupełnie traci zainteresowanie jego osobą.
Kolejnym przystankiem jest Watykan, gdzie Papież odmawia błogosławieństwa skierowanego do narodu polskiego. Uważa bowiem, że Polskę spotkała łaska w postaci cara- króla. Co więcej, Papież grozi Polakom klątwą, jeśli będą stawiać opór carowi.
Kordian znajduje się na Mont Blanc, gdzie może być blisko Boga. Tam postanawia walczyć o ojczyznę. Zostaje przeniesiony przez chmurę prosto do Polski.
AKT III Spisek koronacyjny
Scena 1
Rzecz dzieje się na Placu przed Zamkiem Królewskim w Warszawie, gdzie tłum oczekuje na przybycie cara, a następnie na jego koronację na króla Polski. Tą upokarzającą chwilę, patriotycznie nastawiony tłum stara się załagodzić żartami i śmiechem.
Scena 2
Ceremonia mianowania cara na króla Polski.
Scena 3
Zebrany tłum dyskutuje o koronacji. Następnie w milczeniu przystępuje do uczty.
Nieznajomy śpiewak zapowiada odrodzenie narodu polskiego.
Scena 4
Zamaskowani spiskowcy debatują, czy zabić cara, czy nie. Rzecz dzieje się pośród grobów królów pod kościołem św. Jana.
Prezes jest zamachowi przeciwny, obawia się gniewu boskiego i reakcji Europy. Z kolei Podchorąży (sam Kordian) widzi śmierć cara jako jedyną drogę ku wolności.
Zebrani głosując popierają stanowisko Prezesa.
Kordian zdejmuje maskę i postanawia sam pozbawić cara życia.
Scena 5
Kordian znajduje się w Zamku Królewskim, gdzie zamierza urzeczywistnić swój plan.
Jednak targają nim wątpliwości. Doznaje urojeń, jest bliski obłędu, boi się.
Wycieńczony pada pod drzwiami sypialni cara.
Scena 6
Kordian znajduje się w szpitalu dla obłąkanych, po którym oprowadza go sam Szatan w postaci Doktora. Pokazuje mu ludzi chorych psychicznie, kiedy pojawia się książę Konstanty, by zabrać Kordiana na egzekucję.
Scena 7
Podczas wojskowej parady na Placu Saskim w Warszawie brat cara oferuje Kordianowi wolność w zamian za niebezpieczny skok na koniu ponad bagnetami. Ten spełnia ów warunek, jednak car nie przychyla się do obietnicy swego brata i karze rozstrzelać Kordiana.
Scena 8
Kordian spowiada się w celi więziennej. Pojmuje swą wyjątkową postawę i czuje się jak bohater narodowy. Żegna się z Grzegorzem i zostaje wyprowadzony na egzekucję.
Adiutant pędzi z aktem na miejsce egzekucji.
Scena 9
Konstanty kłóci się z bratem, który nie uszanował jego woli i skazał Kordiana. Grozi carowi użyciem wojsk polskich, znajdujących się pod jego dowództwem. Car wydaje akt ułaskawiający Kordiana.
Scen ostatnia
Kordian stoi przed plutonem egzekucyjnym i nie wiadomo, czy kierujący egzekucją widzi adiutanta pędzącego z aktem ułaskawienia.